Vijf jaar lang mocht ik voorzitter zijn van het Techniekpact, en het was een genoegen om dat te doen! Het lijkt nu alsof het werk erop zit, maar niets is minder waar. Er wordt gekozen voor een nieuwe governance waarin veel meer bundeling zal zijn dan voorheen, en dat is goed. Maar voordat iedereen op zijn lauweren gaat rusten: er is nog heel veel te doen op het gebied van instroom in de technische branche.
Er wordt vaak gevraagd waarom er zoveel nadruk op de instroom in techniek moet liggen; zorg, veiligheid en onderwijs zijn toch ook belangrijk? Deels klopt dat. Natuurlijk is de instroom in deze sectoren enorm belangrijk—daar wil ik niets aan afdoen. Het is alleen wel zo dat techneuten aan de basis van alles staan. Geen ziekenhuis functioneert zonder de juiste technieken, geen school kan lesgeven zonder IT’ers en geen agent kan de straat op zonder telecommunicatie. Technische mensen zijn nodig om élke sector draaiende te houden. En daarom is die status aparte m.i. geheel terecht.
En wat is er dan nog te doen? Een heleboel: omscholen, bijscholen, basisinstroom verhogen, hybride docenten opleiden—alles om de werkende en nog niet-werkende generatie naar de sector te trekken. Maar in the end staat of valt alles met het maken van echte bold keuzes. Geen pappen en nathouden meer. Vanaf de basisschool moeten wetenschap en technologie centraal staan, naast rekenen en taal. Alleen als je jongeren echt jong motiveert, inspireert en laat kennismaken met alle facetten van techniek, kun je later oogsten. Maar wat doen we er ontzettend lang over om dat onder ogen te zien. Want laten we eerlijk zijn: ook na vijf jaar voorzitterschap is dat nog niet heel erg opgeschoten!
Vanuit het mbo zal ik me daar zeker hard voor blijven maken. En ik hoop dat jullie, als lezers, allemaal vanuit jullie eigen posities met mij meedoen!
Het was me een genoegen!
Thea Koster
